Gelegeerd staal dat in-gegoten toestand wordt gebruikt, wordt ook wel gegoten gelegeerd staal genoemd. Op basis van hun toepassingen worden gelegeerd gietstaal geclassificeerd in gegoten gelegeerd constructiestaal en gelegeerd gietstaal voor speciale- doeleinden.
De eerste is laag{0}} en middelmatig-gelegeerd gietstaal, dat voornamelijk wordt gebruikt voor de vervaardiging van algemene mechanische structurele onderdelen. Dit laatste is meestal hoog-gelegeerd gietstaal, zoals slijtvast-gietstaal, roestvrij en zuur-bestendig gietstaal, hitte-bestendig gietstaal en gegoten gelegeerd gereedschapsstaal.
De gieteigenschappen van gegoten gelegeerd constructiestaal en speciaal-laag-gelegeerd gietstaal zijn vergelijkbaar met die van koolstofgietstaal. Elementen zoals chroom en molybdeen verminderen de vloeibaarheid van het gesmolten staal.
Koper, mangaan en nikkel verbeteren de vloeibaarheid. De volumekrimpsnelheid van staal houdt voornamelijk verband met het koolstofgehalte. Een hoger koolstofgehalte resulteert in een grotere krimpsnelheid en de invloed van legeringselementen daarop is relatief klein. Mangaan en elementen die de kristalstructuur verfijnen, zoals vanadium, titanium en zirkonium, kunnen de neiging tot warmscheuren verminderen, terwijl chroom en molybdeen de neiging tot warmscheuren vergroten.
Als gevolg van de verminderde thermische geleidbaarheid veroorzaakt door legeringselementen, neemt de gietspanning toe, wat leidt tot een grotere neiging tot koudscheuren in gietstalen onderdelen, vooral in staalsoorten die mangaan, chroom en molybdeen bevatten.
