De arbeidsomstandigheden, krachtkarakteristieken en operationele vereisten verschillen sterk tussen grof breken, middelmatig breken en fijn breken. De materiaaleigenschappen en werkingsprincipes van deHoge mangaan stalen kaakplaatvaststellen of het onverenigbaar is met scenario's voor puur fijn vermalen, terwijl het goed presteert bij grof en middelmatig vermalen. Een onjuiste inzet bij fijne breektoepassingen zal leiden tot een laag rendement, snelle slijtage en een slechte kwaliteit van het eindproduct.
Vanuit het perspectief van materiaaleigenschappen vormt impactharding het belangrijkste voordeel van staal met een hoog mangaangehalte. Wanneer het wordt blootgesteld aan intensieve en aanhoudende stoot- en extrusiebelastingen, zal het oppervlaktemetaal hard worden en een sterk verbeterde hardheid verkrijgen voor een uitstekende slijtvastheid. De verhardingseffecten en slijtvastheid verbeteren samen met een grotere slagkracht. Niettemin kunnen dergelijke prestaties alleen worden geactiveerd onder omstandigheden met grote impact. Fijn breken heeft tot doel middelgrote en kleine materialen te vermalen, te verfijnen en opnieuw vorm te geven onder omstandigheden met lage impact en hoge wrijving, die geen impactverharding kunnen veroorzaken. De kaakplaat van hoog mangaanstaal kan alleen vertrouwen op de oorspronkelijke matrixhardheid, waardoor de slijtvastheid drastisch daalt en de vervangingsfrequentie opmerkelijk stijgt.
Wat de werkingsprincipes en productie-eisen betreft, richt het grove en middelmatige vermalen zich op het breken van grote ruwe ertsen via krachtig splijten en extruderen van kaakplaattanden, met losse normen voor de nauwkeurigheid van de afvoer en prioriteiten op het gebied van breekkracht en doorvoer. Fijn vermalen stelt strenge eisen aan de deeltjesgrootte, uniformiteit en vorm van eindproducten en vereist componenten met een nauwkeurige vermaling, sterke wrijvingsweerstand en fijnslijpvermogen. De tandprofielstructuren en de materiaalhardheid van de kaakplaat van hoog mangaanstaal zijn ontworpen voor zwaar vermalen in plaats van voor fijn slijpen. Wanneer het wordt gebruikt voor het fijnvermalen, slaagt het er niet in materialen nauwkeurig te verfijnen en produceert het te grote, ongelijkmatige en slecht gevormde deeltjes die niet kunnen voldoen aan de normen voor bouwaggregaten en de verwerking van fijne stenen.
Als het gaat om de praktische kosteneffectiviteit van de productie, brengt het toepassen van de stalen kaakplaat met hoog mangaangehalte op scenario's voor fijn vermalen duidelijke nadelen met zich mee. Versnelde slijtage verkort de levensduur; frequente vervanging van componenten verhoogt de aanschaf- en arbeidskosten, en herhaalde stilstanden verlagen de algehele productiviteit. Ongelijke lokale slijtage en gladde slipoppervlakken vangen ongeplet materiaal op in de breekkamer, wat de belasting van de apparatuur en het energieverbruik verergert en zowel elektrische energie als machineonderdelen verspilt.
Tot slot dient de kaakplaat van hoog mangaanstaal als het voorkeursonderdeel voor grof en medium vermalen in plaats van puur fijn vermalen. Er moeten speciale slijtvaste accessoires met een hoge hardheid voor het fijnvermalen worden toegepast om de breekprecisie, de levensduur en de productiekosten in evenwicht te brengen en een stabiele en efficiënte werking van de fijnbreeklijn te garanderen.
=
